De aanzet tot de oprichting van B.V.C.’28
In de jaren 1925 tot 1930 was oud-doelverdediger Arthur Bastin, woonachtig in Doenrade, student te Sittard. Een van zijn vrienden, Sjaak Lebens, voorheen lid van Gedeputeerde Staten, zei tegen Arthur: “Zondag zijn bij ons seriewedstrijden, kom met een elftal naar Buchten.”
Met enkele vrienden besprak hij dit en met moeite werden elf man gevonden. Arnold v.d. Weijer werd gevraagd of hij hen wilde brengen. “Jonge, ich bring uch waal mit de vrachwage,” zei hij.
In Buchten ging het niet zo voorspoedig, want na de 1e wedstrijd, die verloren werd, mochten zij naar huis. Na de nodige biertjes genuttigd te hebben, kwamen zij uiteindelijk terecht in café Zuylen en het leek wel, of zij toernooiwinnaar waren geworden. Dit was een grote aanzet tot de oprichting van een voetbalclub in Bingelrade.

Eindelijk is het dan zover
Het is Petrus en Paulusdag, 29 juni 1928. Enkele Bingelraadse jongeren hebben afgesproken zich te treffen na de vesper bij “het paedje op de Wal bie Frins-wei”, waar de jeugd al eens vaker een balletje heeft getrapt. Het zijn Sjeng Kuijpers, Zef Flecken en Zef Renckens. De drie zijn heftig pratend en breedgebarend bezig.

Wat zou dat te betekenen hebben? Spoedig is het uitgelekt. Al gauw sluiten zich enkele andere jongens bij de groep aan: Louis Laumen, Pierre Bastin en Math Lenssen.

Er werd al geruime tijd gepraat over een Bingelraadse club, maar niemand durfde het initiatief te nemen, want een voetbalclub haalde de leden weg bij de Harmonie en hield de jeugd uit de Zondagse Vesper.

“Witse wat? Vier kalle bie Zuule wiejer.” En ja hoor, in café Zuylen bij een glas bier werd het plan gemaakt. Dhr. Bastin zou gevraagd worden om op de “Bastin-wei” te mogen voetballen. Immers het eerste wat een voetbalclub nodig had, was een voetbalveld. De familie Bastin vond het goed. Louis Laumen werd voorzitter en onderwijzer Zef Renckens werd secretaris. De naam “v.v. Victoria” die de club kreeg, verraadt de bezeten wil van de initiatiefnemrs om steeds te zegevieren. Er werd direct kontakt opgenomen met de bond en er werd gestart in de 3e afdeling van de R.K. Limburgse Voetbalbond.

En dan de 1e competitiewedstrijd
Vol goede moed vertrokken de spelers met enkele supporters in de ‘eigen touringcar’ van melkslijter Lubberdink richting Beersdal voor hun strijd tegen Oranje Nassau 4.

Het 1e fluitsignaal klonk en een fikse regenbui barstte los. Het weer speelde onze jongens tijdens deze eerste competitiewedstrijd dus al parten. Al gauw liet doelman Joep Vondenhoff de gladde bal uit zijn handen glippen en het was 1-0. Na een kwartiertje liep het iets beter met “v.v. Victoria”, maar na een grove fout in onze achterhoede werd het 2-0. Het werd Joep te machtig in de goal. Volgens hem: “Te veul pratsch in de goal.” Hij wilde eruit en Arthur Bastin mocht nu gaan vangen.

Na de thee zou er uit een ander vaatje getapt moeten worden en warempel de eerste goal werd gemaakt door Ber Renckens, 2-1. Doordat er nog eenmaal aan beide zijden werd gescoord, eindigde de wedstrijd in een 3-2 overwinning voor de thuisclub.

En gezeten op de melkwagen, richting Bingelrade, hadden de jongens van Victoria tijd genoeg om na te denken, waar het allemaal fout gegaan was.

De gloriejaren
In het seizoen 1929-’30 werd een 2e elftal opgericht en promoveerde het 1e elftal bij keuze naar de 2e afdeling. Wel moest de vereniging hiervoor een naamsverandering ondergaan. Zij heette nu B.V.C. Nu braken voor de jubilerende vereniging de Glorie-jaren aan, want reeds in hetzelfde seizoen werd in de 2e klasse het kampioenschap behaald met promotie naar de 1e klasse. Na een paar jaar met wisselend succes in de 1e klasse gespeeld te hebben, werd wederom een kampioenschap behaald en promoveerde het eerste elftal naar de toenmalige overgangsklasse.

In het seizoen 1934-’35 werd het 2e elftal kampioen in de 3e klasse en promoveerde naar de 2e klasse. In 1935-’36 bereikte het 1e elftal de tweede plaats achter Almania. Het jaar 1936-’37 bracht echter een kampioenschap na harde strijd met Suestra uit Susteren. In het bijzonder in de noodzakelijke beslissingswedstrijd op het terrein van Sittardse Boys toonden de B.V.C.-ers zich de sterkere door met een 2-0 overwinning het kampioenschap te veroveren. In de hierna volgende promotiewedstrijden tegen v.v. Heel kwam B.V.C. als winaar tevoorschijn en promoveerde naar de 2e klasse I.V.C.B. Daar reeds in die klasse een “B.V.C.” bestond, was er wederom een naamswijziging noodzakelijk en werd zij “v.v. Bingelrade” genoemd.

Een moeilijke periode na de oorlogsjaren
In de oorlogsjaren kwam het verenigingsleven nagenoeg tot stilstand en had ook de voetbalclub het zeer moelijk. Maar onder leiding van voorzitter J. Cleven, en secretaris Jan Debets werd de vereniging in stand gehouden. Er moesten nieuwe materialen worden aangeschaft, omdat de vereniging beroofd werd van de doelpalen en ook de voetbalpomp was zoekgeraakt.

Ook toen werd op de jaarvergadering in augustus 1945 besloten een feest te organiseren om de kas te spekken, het batig saldo bedroeg nog slechts f 5,19. Tevens werd er naderhand besloten om de contributie met 100% te verhogen en wel van f 0,25 naar f 0,50 per maand.

Het 1e elftal speelde in de 1e klasse L.V.B. en het 2e elftal degradeerde naar de 3e klasse. De bond werd verzocht het aanvangsuur van thuiswedstrijden te bepalen op 13.00 uur en voor de 4e zondag van de maand vrijaf te geven om zodoende de leden gelegenheid te geven tot het bijwonen van de vergadering van de H. Familie.

In 1947 neemt dhr. J. Cleven, i.v.m. zijn hoge leeftijd, afscheid als voorzitter en wordt uitgeroepen tot ere-president van de vereniging. Hij wordt opgevolgd door dhr. P. Daniëls en later door dhr. G. Caenen.

Enkele Bingelraadse voetballers, o.a. M. Verheyen en J. Gooyen, vertoeven in militaire dienst, en zijn uitgezonden naar Indië. Dhr. H. Ackermans valt de eer te beurt M. Verheyen 5 minuten toe te spreken, hetgeen vervolgens op een grammofoonplaat wordt opgenomen. Deze plaat zal dan door de afd. Bingelrade van het Limb. Thuisfront aan M. Verheyen worden toegezonden.

De club duikelde steeds verder naar beneden. In 1955 belandde ze zelfs in de 3e klasse Afd. Limburg, waar zij in 1928 was begonnen. Het herstel kwam in het seizoen 1956-’57, onder de bezielende leiding van voorzitter J. Offermans. Eindelijk werd er weer eens een kampioenschap behaald, na een spannende strijd met Wynandia. En na het spelen van promotiewedstrijden tegen De Leeuw promoveerde Bingelrade naar de 2e klasse. Op 4 augustus 1957 was er een huldigingswedstrijd tegen RKDFC. Voorafgaand aan deze wedstrijd was er een receptie op het voetbalterrein en namens alle Bingelraadse verenigingen werd er een stel shirts aangeboden.

Op 26 en 27 juli 1958 werd het 30-jarig bestaansfeest op grootse wijze gevierd in de feesttent op de “Zuylen-wei”. In 1958 won Bingelrade haar eigen “Turkenburg-toernooi”, na een spannende strijd met Langeberg 2. In 1959 volgde een uittocht van Jabeekse spelers, die in Bingelrade meespeelden, naar de nieuw opgerichte club v.v. Jabeek.

In augustus 1960 volgde dhr. J. Smeets, dhr. J. Offermans op als voorzitter en werd Bingelrade winnaar van een toernooi in Jabeek. Op 27 februari 1961 werd de Koninklijke Goedkeuring aan de statuten verleend en werd “v.v. Bingelrade” omgedoopt in “B.V.C.’28″.

Strijden voor promotie en steeds vechten tegen degradatie
In juli 1962 wordt dhr. G. Goffin voorzitter van de club en zal deze taak 16 jaar vol ijver blijven vervullen. In 1963 wordt voor het eerst dooor een juniorenelftal aan de competitie deelgenomen. In december 1964 wordt de laatste wedstrijd gespeeld op het vertrouwde terrein aan de Sleihof en vervolgens wordt er gespeeld in Viel.

In 1965-’66 wordt het 1e elftal kampioen met maar liefst 10 punten voorsprong op Kaspora en B.V.C. is na 16 jaar weer terug in de 1e klasse. Na een slecht seizoen in 1967-’68 wordt B.V.C. weer terug verwezen naar de 2e klasse. Dit weerhoudt het bestuur niet in september ‘68 op bescheiden wijze het 40-jarig jubileum van de vereniging te vieren. Er wordt vervolgens gestart met een 3e seniorenelftal. Via een beslissingswedstrijd tegen Schinnen 2 wordt het 1e elftal kampioen en zijn zij weer terug in de 1e klasse, terwijl het volgende seizoen weer degradatie volgt.

Na jaren van de ene “voetbalwei” naar de andere te zijn verhuisd is het eindelijk zo ver: 10 september 1972, de opening van een eigen voetbalterrein met oefenveld aan de Quabeeksweg. En zie daar, op sportief gebied gaat het weer beter. Na 2 beslissingswedstrijden tegen Adveo op het terrein van RKBSV moet B.V.C. in Adveo zijn meerdere erkennen. Maar in 1973-’74 is B.V.C. weer terug in de 1e klasse.

Na enkele seizoenen aan de top van de 3e klasse te hebben meegestreden, wordt het 2e elftal in 1974-’75 kampioen en promoveert naar de 2e klasse. Na het seizoen 1976-’77 degradeert het 2e team weer naar de 3e klasse. Op 8 augustus 1976 worden de kleedlokalen met kantine officieel in gebruik genomen.

In mei 1978 wordt op grootse wijze, het 50-jarig bestaan gevierd en ook financieel gezien wordt het een groot succes. Na dit uitbundig en geweldig geslaagd feest, treden enkele bestuursleden terug, waaronder Gerard Goffin als voorzitter. Als nieuwe bestuursleden worden Sjef Cleven, Dick Rosbach, Math Goffin en Sjang Zuylen geïnstalleerd. Sjef Cleven wordt voorzitter, terwijl Gerard Goffin tot ere-voorzitter wordt benoemd. In het siezoen 1978-’79 doet ook shirtreclame zijn intrede bij B.V.C. Het is niemand minder dan oud-voorzitter Jos Offermans, die trainingspakken, bedrukt met de naam van zijn bedrijf, aan de vereniging ter beschikking stelt. Vervolgens verschijnen ook de eerste reclameborden langs het speelveld en richt “Bavaria” onze kantine in tot een waardig “verenigingshome”.

Sportief gezien worden in het seizoen 1979-’80 goede resultaten behaald: het 1e elftal, met trainer Math Schaepkens, nestelt zich aan de top van de ranglijst, het 2e elftal promoveert wederom naar de 2e klasse en het 3e elftal mist op een paar punten na het kampioenschap in de 4e klasse.

Vanaf 1980 worden de Hoffeesten mede door de B.V.C.’28 georganiseerd. Samen met harmonie St.-Cecilia worden deze Hoffeesten uitgebouwd tot een groots gebeuren. Door deze feesten wordt wat financiële armslag verkregen en kan onze accommodatie verder worden uitgebreid met o.m. ballenvangers, verplaatsbare stoelen, dug-outs en modificaties aan de oefenveldverlichting en douchegelegenheid.

In 1982 wordt voor het eerst deelgenomen aan het Onderbankentoernooi te Merkelbeek. B.V.C.’28 eist hierbij de tweede plaats voor zich op. De shirtreclame wordt omvangrijker en zelfs bij jeugdelftallen zijn enkele sponsors nadrukkelijk aanwezig. In het seizoen 1983-’84 is het 2e elftal weer gedoemd te degraderen naar de 3e klasse. Ook het 1e elftal moet jaarlijks vechten voor klassebehoud, hetgeen lukt tot het seizoen 1985-’86. Daarna speelt het standaardelftal van B.V.C. weer in de 2e klasse, maar doet meteen van zich spreken door in de bovenste regionen mee te draaien. In de 1986-’87 behaalt het 2e elftal de 2e plaats en promoveert daardoor naar de 2e klasse.

1988 zou een echt feestjaar worden. In 1988 maakt B.V.C. zich op voor het 60-jarig bestaansfeest. Onder leiding van trainer Wiel Rutten wordt vlak voor de viering van dit feest de kampioensvlag gehesen en kan B.V.C.’28 zich weer eerste klasser noemen. Het 60-jarig bestaansfeest wordt succesvol gevierd, waarna een groot deel van de vereniging enkele dagen later naar Rietz/Oostenrijk vertrekt om deel te nemen aan een internationaal toernooi. De jeugdafdeling is inmiddels gefuseerd met v.v. Jabeek en stevent op haar 25-jarig bestaan af. Verder is er nog een zilveren jubileum. Ons clublokaal gevestigd in café “de Sport” is 25 jaar onder beheer van Ton en Tiny Kuijpers.

De recente historie
Eind 1989 besloot de algemene ledenvergadering tot aanschaf van een nieuwe moderne halogeen lichtinstallatie. Deze werd in maart 1990 officieel in gebruik genomen.

Op 23 mei 1991 werd een nieuw jeugdbestuur gevormd dat de leiding kreeg over de jeugdafdelingen van B.V.C.’28, v.v. Jabeek en v.v. Doenrade. Van BVC’28 nam Jos Engelen zitting in dit bestuur.

Onder leiding van René Cremers werd in het seizoen 1991-’92 na een felle strijd met Adveo het kampioenschap in de 1e klasse behaald en wel op 10 mei 1992 (laatste competitiedag) door een 6-1 overwinning uit bij Sittardia. Voor het eerst trad B.V.C.’28 toe tot de 4de klasse KNVB. Vervolgens volgde in het seizoen 1992-’93 onder het trainerschap van Arco Klerk wederom degradatie naar de afdeling.

Opmerkelijk positief punt van dit seizoen was het feit dat onder eigen beheer en voor eigen rekening de kantine behoorlijk uitgebreid en gemoderniseerd werd. Op 29 januari 1993 werd de nieuwbouw geopend door Henk Reuvers en de MVV-er Hans Linders. Natuurlijk bestormden ook “de echte werkpaarden tijdens de bouw” mede de kantine-ingang. Dit seizoen kende ook een zwarte dag voor B.V.C.’28 nl. het overlijden van ere-voorzitter Gerard Goffin op 18 mei 1993.

Voor het 1e elftal braken nu een drietal redelijk succesvolle jaren aan waarin jaarlijks een periodetitel werd gewonnen. Jammer genoeg was aan het einde van het seizoen de accu ver leeg, zodat een hogere prijs uitbleef.

In het seizoen 1994-’95 was het 2e elftal heer en meester zodat ruim voor het einde van de competitie het kampioenschap werd binnengehaald. Er volgde een promotie naar de 3e klasse om vervolgens vanwege een nieuwe klasse-indeling vanaf 1996 in de 6e reserve klasse uit te komen……. Het 3e elftal werd jammer genoeg aan het einde van dit seizoen opgeheven.

In het seizoen 1996-’97 hadden inmiddels nog een paar spelers die een balletje konden trappen, afkomstig van buiten Bingelrade, de goede sfeer binnen de club geroken, zodat vol vertrouwen met de competitie werd begonnen. Al snel werd zichtbaar dat zowel het 1e als ok het 2e elftal hoge ogen ging gooien. Op 13 april 1997 was de “double” een feit. Beide elftallen werden op dezelfde dag kampioen middels ruime overwinningen. B.V.C. 1 won uit bij Wijnandia met 7-0 en B.V.C. 2 behaalde een 3-0 overwinning uit bij Spaubeek. Een unieke dag in de historie van deze kleine vereniging met op 9 mei 1997 een zeer drukke receptie voor beide elftallen.De laatste 20 jaar zijn bij B.V.C.’28 diverse bestuursleden gekomen maar ook gegaan.

Het 'nieuwe' BVC'28
Begin 2009 maakte het bestuur bekend dat BVC'28 op zowel financieël als sportief gebied (te weinig spelers) geen toekomst meer zou hebben, ze zagen geen heil meer in de club en wilden de stekker aan het einde van het seizoen eruit trekken. Een bezorgde groep inwoners van Bingelrade stond op en gooide alles op alles om de club alsnog in leven te houden. En met succes. Het bestuur werd vervangen en het nieuwe seizoen (2010-2011) zag er financieël inmiddels rooskleuriger uit. De club mocht een nieuwe trainer en 15 nieuwe spelers verwelkomen, er vertrok slechts 1 speler.
De kantine werd vernieuwd, vele sponsoren werden verwelkomt en zelfs een nieuw logo kwam tot stand!
Mooie feiten maar misschien wel de mooiste ontwikkeling van allemaal is het volgende: Sinds 17-18 jaar werd de club uitgebreid met jeugd! Er wordt inmiddels ook nog hard gewerkt om een damesteam mogelijk te maken!

BVC'28 weer in de stijgende lijn?
Wordt zeker vervolgd......